slide 1

Ustrój medialny

Roman Klimczyk włącz . Opublikowano w Uncategorised

Demokratyzacja mediów
(reforma systemu medialnego)

Sytuacja obecna:

W tzw. III RP nastąpiło całkowite zmonopolizowanie mediów, zarówno w obszarze mediów komercyjnych, jak również w obszarze mediów publicznych (kontrola nad Radiokomitetem czy Krajową Radą Radiofonii i Telewizji).

Następnym problemem w mediach publicznych jest ich komercjalizacja, co spowodowało rezygnację z pełnienia misji publicznej, czy narodowej. Przekształcenie mediów w spółki prawa handlowego spowodowało, że naczelną zasadą obowiązującą stał się zysk. Zgodnie ze słowami redaktora M. Pawlickiego, który współ-odpowiadał za reformę TVP1 w latach 90-tych: Obecnie w TVP obowiązuje zasada: „Jeżeli masz powyżej 49 lat i mieszkasz w mieście poniżej 50 tys. mieszkańców, wtedy nie istniejesz dla TVP, nie mieścisz się w grupie docelowej dla reklamodawców”.

Krańcowym przykładem rezygnacji z misji mediów publicznych był rok 2000 (10 lat po rozpoczęciu przemian), kiedy miała miejsce największa czystka – wyrzucono z TVP 1500 twórców, w tym 900 dziennikarzy, a pozostali dziennikarze – twórcy (w odróżnieniu do zatrudnionych na stanowiskach dziennikarskich urzędników), zostali przeniesieni z redakcji do tzw. agencji, stając się tym samym petentami we własnej firmie. Wyrzucanie dziennikarzy, którzy nie mieli statusu ochranianego zawodu, spowodowało całkowitą zmianę – w głowie dziennikarza zaczęła tworzyć się auto-cenzura, czyli ustawiczne pytanie, „czy ja mogę to napisać, dać ten reportaż, czy też zostanę zwolniony”. Jest to najgorszy rodzaj cenzury w zawodzie dziennikarza.

Co do standardów dziennikarskich, można bez dozy większej pomyłki powiedzieć, że one nie istnieją. Kłamstwo i manipulacja w mediach stały się dominujące, nie oddziela się faktu od opinii, a wręcz celowo się je miesza (skrajnym przykładem stał się program „Fakty po faktach”), pojawiło się pojęcie faktu prasowego (jako pierwszy w erze III RP powołał się na niego B. Geremek). Pokrzywdzona przez media firma bądź obywatel nie ma prawa do sprostowania czy zadośćuczynienia bez wyroku sądowego, co w praktyce rzadko się zdarza.

Inną patologią w mediach, może i najważniejszą dla polskiego życia publicznego, jest stopniowa likwidacja polskich mediów regionalnych, szczególnie w obszarze telewizji (np. pasmo regionalne TVP Katowice zostało obniżone z 24h w 1997 roku do 2h w 2015, bez względu na to, kto rządził) oraz prasy regionalnej (90% prasy regionalnej należy do kapitału niemieckiego). Media regionalne pełnią funkcję komunikacji poziomej, budowy tożsamości z kulturą polską. Media regionalne mają za zadanie budować lokalne elity, mają pokazywać lokalnych muzyków, aktorów, poetów, polityków (polityka to dzialanie rozumne dla dobra wspólnego). Bez mediów regionalnych jest to niezwykle utrudnione.

Podczas gdy media francuskie czy niemieckie, bez względu na wynik wyborczy, troszczą się o swoją kulturę, w polskich mediach promowana jest kultura obca. Po latach sowieckiej dominacji, nie stało się to, na co większość polskiego narodu czekała, np. przywrócenie chwały żołnierzom wyklętym, pokazanie dorobku kultury i tradycji II RP. Ustawiczne rozdrapywanie ran i podkopywanie polskości nie służy budowie narodowej wspólnoty. Po 1989 roku zaproszono do pracy tych, którzy byli posłuszni, inni nie byli potrzebni.

Ci posłuszni dziennikarze, wykonując polecenia przełożonych przyczyniali się do tego, że „okłamano nam świat, wmawiano nam, że państwo nasze jest opresyjne, że 8 tys. samobójstw rocznie czy 16 mld zysków banków to jest normalne; z drugiej strony wmawiano nam, że jesteśmy brudni, biedni i namordowaliśmy żydów i dlatego możemy aspirować do 1/2 pensji Hiszpana czy 1/4 pensji Niemca” – red. M. Pawlicki. Ile z pokolenia naszych dzieci programy te sprowokowały do emigracji z kraju ojczystego?

Dla uważnego widza widocznym jest, jaka nastąpiła przemiana: pokazuje się programy zmieniające obyczajowość: seriale udające reality show, gdzie wszyscy na siebie krzyczą (dzieci na rodziców, kobiety na mężczyzn), albo 3 mędrców, którzy są jurorami i zaczynają poniżać debiutantów, najczęściej pochodzących z małego miasteczka (jak tak poniżają to jest większa oglądalność!!!). To jest celowe wypłukiwanie naszego społeczeństwa z wartości cywilizacji łacińskiej. TVP zrobiła ostatnimi laty bardzo dużo, aby wypromować postawy oportunizmu, egoizmu i obojętności, postawy komercyjne, przeciwstawne budowaniu dobra wspólne.

Uważamy, że to wszystko nie działo się przypadkowo. Media są narzędziem nacisku, dezinformacji i propagandy grup trzymających władzę. Fatalnie kształtują naszą społeczną przestrzeń, nasze zachowania i samoświadomość. Obecny stan mediów jest odzwierciedleniem układu neokolonialnego istniejącego w Polsce od 1989 r.

Pragniemy zacząć od słów naszego wielkiego rodaka, Jana Pawła II, który dobrze znał realia medialne świata Zachodu i wiedział, jak wielki wpływ mają media na człowieka i społeczeństwa XX i XXI wieku:

„Każdy podstęp wobec drugiego człowieka, każda skłonność do używania osoby ludzkiej w charakterze narzędzia, każde używanie słów po to, aby wpływać na innych swoim zagubieniem moralnym, swoim wewnętrznym nieporządkiem – wprowadza w życie społeczne atmosferę kłamstwa. Przez wiele lat doświadczaliśmy w wymiarze społecznym, że publicznie nie mówiono prawdy – i nie dopuszczano do jej mówienia. Istnieje przeto wielka potrzeba odkłamania naszego życia w różnych zakresach.
Trzeba przywrócić niezastąpione niczym miejsce cnocie prawdomówności. Trzeba, aby ona kształtowala życie rodzin, środowisk, społeczeństwa, środków przekazu, kultury, polityki i ekonomii.”

Co chcemy osiągnąć ?

  1. Wdrożenie systemu kształcenia i kwalifikowania ludzi do zawodu dziennikarza, aby rzetelnie wypełniali swoją misję informowania i uświadamiania opinii publicznej,
  2. Przywrócenie zawodowi dziennikarza statusu osoby zaufania publicznego,
  3. Kontrolę społeczną nad mediami narodowymi i wypełnianiem wyznaczonej im misji,
  4. Odzyskanie przez polski kapitał kontroli nad mediami regionalnymi,
  5. Integrację lokalnych społeczności wokół mediów lokalnych i regionalnych,
  6. Zmuszenie podmiotów globalnych do respektowania naszego prawa i współ-finansowania misji mediów narodowych i regionalnych,
  7. Obowiązek emitowania treści i programów służących odrodzeniu i budowaniu świadomości, dumy z naszej historii oraz poczucia wspólnoty Polaków.

Cytując Adama Mickiewicza: „Gotując się do przyszłości, trzeba wracać myślą w przeszłość, o tyle tylko, o ile człowiek gotujący się do przeskoczenia rowu wraca w tył, aby się lepiej rozpędzić”.

Propozycje zmian:                                                                

A. System rozwoju dziennikarzy,
B. Nowy system nadzoru mediów publicznych,
C. System finansowania publicznych mediów lokalnych i regionalnych
D. Systemowy obowiązek promowania kultury i gospodarki polskiej
E. System wymagań wobec globalnych mediów elektronicznych

 Ad A. System rozwoju dziennikarzy

  1. publiczne przesłuchania dziennikarzy – kandydatów na ważne funkcje w redakcjach mediów publicznych,
  2. konstruowanie przekazu medialnego według rzetelnych zasad zawodowych i wybór odpowiedniej metody opisu rzeczywistości, aby nie była to tzw. narracja pod z góry określoną tezę,
  3. oddzielenie informacji od komentarza. Informacją, czyli suchym faktem jest to, co się wydarzyło, gdzie, kiedy i ewentualnie – dlaczego. Wszystko, co wykracza poza to jest już komentarzem, opinią i interpretacją. Opinia nie powinna wypaczać faktów. Fakty mają pozwolić wyrobić odbiorcom wiedzę o otaczającej nas rzeczywistości.
  4. troska o wiarygodność i odpowiedzialność za słowo dzięki rzetelnej instytucji sprostowania. Kodeks dziennikarski przypomina, że korekty i błędy wymagają natychmiastowego sprostowania. Potrzebny jest tu automatyzm, tj. sprostowanie w tym samym miejscu, w takiej samej formie / wielkości, niezwłocznie po wykazaniu przez pokrzywdzonego, że dziennikarz czy redakcja się pomylili.
  5. uchwalenie przez Sejm Rzeczypospolitej Polski, tzw. klauzuli sumienia, która wzmocni dziennikarską wolność i niezależność oraz przysłuży się poszukiwaniu prawdy.
  6. wprowadzenie centralnego, regionalnych i wojewódzkich trybunałów etyki dziennikarskiej, składających się z przedstawicieli lokalnych społeczności i reprezentantów grupy zawodowej dziennikarzy.

Ad B. Nowy system nadzoru mediów publicznych

  1. Powołanie, w drodze powszechnych wyborów (np. przy okazji wyborów prezydenckich), narodowego organu nadzorczego dla mediów ogólnopolskich, zastępującego dotychczasową Krajową Radę Radiofonii i Telewizji – spośród kandydatów spełniających zdefiniowane kryteria (profesjonalne, etyczne, doświadczenie)
  2. Powołanie, w drodze powszechnych wyborów lokalnych (np. przy okazji wyborów samorządowych), obywatelskich, wojewódzkich organów nadzoru mediów.
  3. Rozdzielenie – strukturalne, finansowe i kadrowe – redakcji informacyjnych od redakcji publicystycznych i rozrywkowych.

Media są dziś ważną władzą – kontrolną wobec władz ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej, a także finansowej, oraz nad stanem świadomości umysłów – dlatego muszą być całkowicie od tych władz niezależne i kontrolowane przez społeczeństwo.

Ad C. System finansowania mediów

  1. Ustalenie maksymalnego udziału kapitału zagranicznego w każdym podmiocie medialnym na poziomie do 20% bez możliwości posiadania głosu decydującego,
  2. Finansowanie mediów publicznych, zarówno regionalnych jak i krajowych z podatków (tzn. zniesienie para-podatku zwanego abonamentem),
  3. Zakaz finansowania mediów publicznych (regionalnych i krajowych) za pomocą reklam, aby wyeliminować wpływ ośrodków komercyjnych na treść programów (dyktat pieniądza nie może obowiązywać w mediach publicznych).
  4. Wprowadzenie systemu dobrowolnego sponsorowania (mecenatu) określonych przedsięwzięć medialnych, np. produkcji filmowych przez obywateli, samorządy terytorialne i przedsiębiorstwa.

Ad D. Systemowy obowiązek promowania kultury, historii i gospodarki polskiej

  1. Promowanie lokalnych imprez kulturalnych, lokalnych artystów i lokalnych polityków służących dobru wspólnemu,
  2. Edukowanie Polaków w dziedzinie historii, tradycji, przedsiębiorczości, finansów, techniki i innych,
  3. Pokazywanie państwa jako dobra wspólnego Polaków, promowanie postaw gospodarskich, obywatelskich, patriotycznych i odpowiedzialnych społecznie,
  4. Promowanie polskiego dziedzictwa kulturalnego: muzycznego, architektonicznego, filmowego, teatralnego, malarskiego, rzeźbiarskiego, rękodzielniczego, wzornictwa, ubiorów i innych,
  5. Przywrócenie regionalnych pasm TVP w jak największym zakresie.

Ad E. System wymagań wobec globalnych mediów elektronicznych

Mimo ogromnego, wręcz gigantycznego wzrostu globalnych mediów elektronicznych, przytaczamy tutaj przykładowe statystyki, aby zrozumieć coraz większy ich wpływ na społeczeństwo, głównie na pokolenie w młodym i średnim wieku.

Ograniczymy dane do sfery publikowania treści wideo na Youtube, należącego do firmy Google (dane za 2015):

  • jest to druga największa wyszukiwarka, zaraz po google (w zasadzie całkowity monopol firmy Google na rynku wyszukiwarek),
  • każdej minuty jest wgrywanych 100 godzin nowych treści wideo,
  • 25% oglądalności pochodzi z urządzeń mobilnych,
  • 6 miliardów godzin wideo jest oglądana co miesiąc (prawie 1h na każdą osobę na Ziemi) – to jest wzrost o 50% w ciągu 1 roku !!!
  • treści na tym portalu generują w sumie 17% całkowitego ruchu internetowego,
  • 1 miliard unikalnych użytkowników odwiedza ten portal każdego miesiąca,
  • szacunkowo Google zarabia około miliarda złotych rocznie na polskim rynku internetowym,
  • do polskiego budżetu Google wpłaca tylko kilka milionów złotych podatku, bo większość transakcji rozlicza w Irlandii.

Naszym postulatem jest:

  1. współ-finansowanie przez te giganty medialne – poprzez adekwatne opodatkowanie – mediów narodowych i regionalnych,
  2. rejestrowanie wszystkich transakcji międzynarodowych koncernów medialnych dokonywanych na terenie Polski w naszym kraju,
  3. zakaz publikowania treści niezgodnych z polskim prawem,
  4. obowiązkowe wprowadzenie systemu filtrów i zabezpieczeń chroniących dzieci przed niepożądanymi treściami i uniemożliwiających ich dostęp do tych treści,
  5. nakaz ochrony danych osobowych i system wymuszający tę ochronę

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to.

Zrozumiałem

Newsletter

Dołącz do naszego biuletynu i otrzymaj bieżące informacje o naszych działaniach

Wyślij

Kontakt

email : biuro[at]koreus.pl
Przedstawiciel : Andrzej Jędrzejewski - tel. 513 989 601
siedziba: 20-068 Lublin, ul. Leszczyńskiego 23