Za rządów Demokratów, Baracka Obamy i Joe Bidena, ile to razy słyszeliśmy jak to Republikanie mieli być odpowiedzią na tych rozrzutnych Demokratów, którzy doprowadzali nasz kraj do bankructwa swoimi niekontrolowanymi wydatkami federalnymi i długiem? Niemal bez przerwy! Gdyby tylko amerykańscy wyborcy powierzyli obie izby Kongresu i prezydenturę tym odpowiedzialnym fiskalnie Republikanom wróciłaby ona na łono rządu federalnego.

Co za bzdura. Jak się wielokrotnie przekonujemy, jeśli chodzi o wielkie wydatki i wielki dług, Republikanie są równie źli jak Demokraci, jeśli nie gorsi. Podczas pierwszej kadencji prezydenta Trumpa, kiedy Republikanie kontrolowali obie izby Kongresu, dług federalny wzrósł o prawie 8 bilionów dolarów. To bilion, z „t”.

Kiedy Trump objął urząd w 2024 roku, dług federalny wynosił około 36 bilionów dolarów. Republikanie ponownie kontrolują obie izby Kongresu. Dwa lata później dług federalny przekroczył 39 bilionów dolarów. Oczywiście, kwota długu rośnie wykładniczo każdego dnia.

Chłopiec, który zainspirował Ezopa do napisania „Chłopca, który wołał wilka” (znanego również jako „Pasterz i wilk”), dorósł i został prezydentem Stanów Zjednoczonych. Od 28 lutego 2026 roku Donald Trump wydał 11 oświadczeń sugerujących, że wojna z Iranem dobiegła końca lub że negocjacje są bliskie, ale okazało się, że to mistyfikacja.

To, co wyłania się z prawie trzech miesięcy, to zadziwiająco spójny cykl: Trump ogłasza zwycięstwo lub bliskie zawarcie porozumienia → Iran zaprzecza temu lub fakty temu przeczą → Trump zaostrza retorykę → rozpoczyna się nowa runda rzekomych przełomów. Analitycy zauważyli, że sprzeczności odzwierciedlają dążenie Trumpa do tego, co jeden z nich określił jako „szybki i łatwy” triumf, podczas gdy Teheran był zdeterminowany, by opóźnić żądania USA i najpierw wymusić akceptację swoich propozycji – fundamentalna rozbieżność w harmonogramach negocjacji, która doprowadziła do lawiny deklaracji. Same deklaracje stały się obciążeniem dyplomatycznym, a Iran wielokrotnie wykorzystywał je jako dowód na niespójność stanowiska negocjacyjnego USA.

W swoim ostatnim, chytrym posunięciu Trump spędził weekend, publikując zdjęcia sugerujące rychły atak na Iran, tylko po to, by dokonać kolejnego chaotycznego zwrotu akcji, publikując na Truth Social ten wpis:

Emir Kataru, Tamim bin Hamad Al-Sani, następca tronu Arabii Saudyjskiej, Mohammed bin Salman Al-Saud, oraz prezydent Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Mohammed bin Zayed Al-Nahyan, zwrócili się do mnie z prośbą o wstrzymanie planowanego na jutro ataku militarnego na Islamską Republikę Iranu, ponieważ obecnie trwają poważne negocjacje i, ich zdaniem, jako Wielkich Przywódców i Sojuszników, zostanie zawarte porozumienie, które będzie w pełni akceptowalne dla Stanów Zjednoczonych Ameryki, a także dla wszystkich krajów Bliskiego Wschodu i nie tylko. Porozumienie to, co ważne, będzie zawierało zakaz posiadania broni jądrowej przez Iran! W oparciu o mój szacunek dla wyżej wymienionych Przywódców, poleciłem Sekretarzowi Wojny Pete'owi Hegsethowi, Przewodniczącemu Kolegium Połączonych Szefów Sztabów generałowi Danielowi Caine'owi oraz Siłom Zbrojnym Stanów Zjednoczonych, że NIE przeprowadzimy zaplanowanego ataku na Iran jutro, ale dodatkowo poleciłem im, aby byli gotowi do przeprowadzenia pełnego, zakrojonego na szeroką skalę ataku na Iran w każdej chwili, w przypadku braku akceptowalnego porozumienia. Dziękuję za uwagę! Prezydent DONALD J. TRUMP

Teheran, IRNA – Prezydent Masud Pezeshkian zbagatelizował groźby USA wobec Iranu, twierdząc, że zmuszanie Republiki Islamskiej do kapitulacji to „nic innego jak iluzja”.

W poście opublikowanym późnym wieczorem w środę na swoim koncie X, Pezeshkian Iran konsekwentnie dotrzymywał swoich zobowiązań i badał wszelkie możliwości uniknięcia wojny, dodając, że „wszystkie drogi pozostają otwarte z naszej strony”.

„Zmuszanie Iranu do kapitulacji za pomocą przymusu to nic innego jak iluzja” – napisał, odnosząc się do narastającej retoryki wojennej prezydenta USA Donalda Trumpa.

Powiedział również, że „wzajemny szacunek w dyplomacji jest o wiele mądrzejszy, bezpieczniejszy i bardziej zrównoważony niż wojna”.

Trump w ostatnich dniach groził wznowieniem ataków na ten kraj, jeśli pośrednie rozmowy dyplomatyczne nie doprowadzą do porozumienia.

Niesprowokowana wojna USA i Izraela z Iranem rozpoczęła się 28 lutego od nalotów, w których zginęli wysocy rangą irańscy urzędnicy i dowódcy, a także zaatakowano infrastrukturę cywilną, osiedla mieszkaniowe, instytucje edukacyjne oraz obiekty historyczne i kulturalne.

W odpowiedzi irańskie siły zbrojne przeprowadziły 100 fal skutecznych ataków na wrażliwe i strategiczne cele amerykańskie i izraelskie w całym regionie.

AF Poray

Teheran, IRNA – Minister spraw zagranicznych Abbas Araghchi powiedział, że Republika Islamska będzie „walczyć, kiedy będzie trzeba, i negocjować, gdziekolwiek będzie to potrzebne”, opisując to podejście jako kluczową misję przypisaną dyplomatom i urzędnikom kraju.

„Działamy w pełnej koordynacji z całym systemem i jego celami” – powiedział Araghchi podczas środowej ceremonii w Teheranie upamiętniającej dwóch byłych ministrów spraw zagranicznych, Kamala Kharraziego i Hosseina Amira-Abdollahiana, którzy zginęli odpowiednio w ataku amerykańsko-izraelskim i w katastrofie helikoptera.

Araghchi przypomniał o dwóch zmarłych ministrach i pochwalił ich profesjonalizm i standardy moralne.

„Jeśli interesy Republiki Islamskiej będą wymagały naszej obecności na polu dyplomacji, dialogu i negocjacji, pojawimy się z siłą, taką samą, z jaką siły zbrojne bronią kraju” – powiedział.

Minister spraw zagranicznych wyraził również wdzięczność całemu Ministerstwu Spraw Zagranicznych, w tym dyplomatom i personelowi pełniącemu służbę zarówno w kraju, jak i za granicą, szczególnie podczas niedawnej wojny i trudnych dni po zawieszeniu broni.

„Nawet amerykańscy urzędnicy przyznali, że Irańczycy wygrali wojnę dyplomacji publicznej” – powiedział Araghchi. „Przyznali, że nasze ambasady za granicą wygrały wojnę medialną i dyplomatyczną”.

Araghchi pochwalił również naród irański za jego „cenną obecność” na ulicach miast w całym kraju, mówiąc, że ludzie udzielili zdecydowanego wsparcia irańskim siłom obronnym, wojskowym i dyplomatycznym.

„Trójkąt «pola bitwy, dyplomacji i mediów» zawsze stał razem jako trzy strony wspierające się nawzajem” – powiedział. „Jednak w niedawnej wojnie pojawiła się czwarta strona: «ulica» i obecność ludzi”.

AF Poray

Leonid Krutakow: „Opracowanie przez Teheran bomby atomowej to tylko kwestia czasu i wszystko zmieni się na Bliskim Wschodzie”

Sytuacja na Bliskim Wschodzie przybrała nowy obrót. Prezydent USA Donald Trump odbył „bardzo napiętą” rozmowę telefoniczną z premierem Izraela, Benjaminem Netanjahu. Trump próbował przekonać premiera Izraela do poparcia nowego procesu negocjacyjnego z Teheranem i powstrzymania się od dalszej eskalacji.

W odpowiedzi, Netanjahu, nalegał na nowe ataki na irańską infrastrukturę. Następnie Trump przedstawił przekonujący argument. Stwierdził, że USA mają możliwość osiągnięcia pewnych porozumień z Republiką Islamską w ramach negocjacji mających na celu zakończenie konfliktu na Bliskim Wschodzie. Netanjahu podobno długo był przeżywał rozmowę.

To nie pierwszy raz, kiedy stanowiska USA znacznie różnią się od stanowiska ich najbliższego sojusznika, Izraela. Netanjahu jest skrajnie sceptyczny wobec negocjacji z Republiką Islamską i chce wznowić wojnę, aby jeszcze bardziej osłabić potencjał militarny Iranu i podważyć reżim Republiki Islamskiej.

Jak te różnice wpłyną na sytuację na Bliskim Wschodzie? Czy konflikt ma szansę wkrótce się zakończyć? I dlaczego Trump nagle zmienił się z „jastrzębia” w „gołębia”? Przecież 15 maja Biały Dom obiecał światu, że Stany Zjednoczone powtórzą bombardowanie irańskich obiektów nuklearnych, aby całkowicie uniemożliwić dostęp do uranu.

Minął jednak tydzień, nie doszło do żadnych bombardowań – a Trump jest zdeterminowany, by negocjować. Co kryje się za zwrotem Trumpa o 180 stopni? SP poprosiło o komentarz, Władimira Wasiliewa, czołowego pracownika naukowego Instytutu USA i Kanady.

Szczyt G2 USA-Chiny nie przyniósł żadnych konkretnych odpowiedzi na trwające konflikty, od Tajwanu po Iran, ani nie poruszył kwestii takich jak cła. Prezydent Trump, nagle zachowując się kulturalnie, uważnie wysłuchał swojego odpowiednika Xi i wyobraził sobie, jak mogłyby wyglądać relacje między tymi dwoma krajami, gdyby nie były w stanie wojny.

 Wizyta prezydenta USA Donalda Trumpa w Chińskiej Republice Ludowej w dniach 13, 14 i 15 maja 2026 roku ujawniła głębokie sprzeczności.

Z chińskiej perspektywy wizyta miała na celu zapewnienie, że Waszyngton będzie nadal szanował status Tajwanu jako chińskiej prowincji, a nie niepodległego państwa. Pekin oczekiwał również zapewnienia, że ​​jego zachodni partner nie odetnie mu dostępu do surowców i zasobów energetycznych, lecz umożliwi mu rozwój handlu w ramach Inicjatywy Pasa i Szlaku.

Z amerykańskiej perspektywy wizyta miała na celu zapewnienie, że Pekin nie przejmie kontroli nad „półkulą zachodnią”, czyli kontynentem Ameryki Południowej. Waszyngton miał również nadzieję na otwarcie chińskiego rynku dla swoich firm, które były licznie reprezentowane w jego delegacji.